Ένα πράγμα που δεν κατάλαβα ποτέ μου, είναι αυτή η υπερβολικά τραγική φωνή στα trailer ταινιών. Για την ακρίβεια μου φαίνεται γελοία. Όσο καλό και να είναι το trailer, και η ταινία να φαίνεται ενδιαφέρουσα, η φωνή της περιγραφής μου φέρνει αμέσως μια «αμερικανιά» και με προδιαθέτει για κάτι εμπορικό και χιλιοπαιγμένο σε βαθμό ελληνικού σκυλάδικου. Αν δεν καταλάβατε για ποιά φωνή μιλάω, δείτε το παρακάτω σκετσάκι του Pablo Francisco και θα καταλάβετε:…
Πολλοί ίσως γνωρίζετε ήδη τα εντυπωσιακά έργα του Ron Mueck. Πριν κάτι χρόνια κυκλοφορούσε και ένα chain mail με κάποια έργα του (και πιθανώς κυκλοφορεί ακόμα, τα chain mail δεν πεθαίνουν ποτέ!). Πρόκειται για έναν Αυστραλό γλύπτη που ασχολείται με τον υπερρεαλισμό. Κατασκευάζει γλυπτά του ανθρώπινου σώματος σε διάφορες κλίμακες, με καταπληκτική λεπτομέρεια. Για την κατασκευή των γλυπτών του χρησιμοποιεί σιλικόνη, πηλό, υαλοβάμβακα, και σε συγκεκριμένο του γλυπτό έχει χρησιμοποιήσει και δικές του τρίχες. Ο Ron Mueck έχει κάνει εκθέσεις σε πολλά μεγάλα μουσεία σε όλον τον κόσμο, ανάμεσά τους το Royal Scottish Academy Building στο Εδιμβούργο, η Εθνική Πινακοθήκη του Καναδά, το Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης στο Τέξας, η Γκαλερί McClelland στην Μελβούρνη, το Andy Warhol Museum στο Πίτσμπουργκ, το 21st Century Museum of Contemporary Art στην Ιαπωνία και άλλα. Παρακάτω μπορείτε να δείτε μερικές φωτογραφίες από τα εκθέματά του, και από το studio που εργάζεται στην Αγγλία.
Το καλοκαιράκι έχει μπει πλέον για τα καλά, γι αυτό σήμερα έχουμε ένα ανάλογο θέμα στο συρτάρι. Ως γνωστόν καλοκαίρι και παγωμένη μπύρα πάνε πακέτο, οπότε σήμερα θα δούμε μερικούς τρόπους να ανοίξουμε ένα μπουκάλι μπύρα χωρίς ανοιχτήρι, για να είμαστε προετοιμασμένοι για κάθε περίσταση. Αρκεί να έχετε ένα από τα παρακάτω:
«Εντάξει ρε, σιγά την ανανέωση. Έπρεπε να γράψεις ολόκληρο post για ένα κουμπάκι?»… Όντως, ψιλοπράγματα. Απλώς τις τελευταίες μέρες δεν έχω καθόλου χρόνο να ασχοληθώ με το blog, και γι αυτό με αφορμή αυτό το κουμπάκι που πρόσθεσα στο συρτάρι βρήκα την ευκαιρία να γράψω και ένα post στα γρήγορα.
Με τις πρόσφατες αλλαγές του Facebook λοιπόν, άρχισε να προωθείται πολύ το «Like button», και να κάνει την εμφάνισή του και σε site εκτός του Facebook. Τελευταία το πετυχαίνω όλο και πιο συχνά, και παρ’ όλο που προσωπικά δεν το πολυχρησιμοποιώ, βλέπω ότι πολλοί χρήστες το προτιμούν. Αφού λοιπόν σε κάποιους μπορεί να φανεί χρήσιμο, γιατί όχι! Στο τέλος από κάθε post θα βρείτε πλέον το ανάλογο κουμπάκι, και πατώντας το κάνετε απ’ ευθείας «Like» και μοιράζεστε το link με τις επαφές σας στο Facebook.
Όσοι χρησιμοποιείτε WordPress, αν θέλετε να προσθέσετε αυτή τη δυνατότητα και στο δικό σας blog έχετε δύο τρόπους:…
Η πορεία της τεχνολογίας και των υπολογιστών οδεύει προς το cloud computing. Την αποθήκευση δηλαδή δεδομένων, αρχείων αλλά και ολόκληρων εφαρμογών online σε κάποιο server, στον οποίο ο χρήστης μπορεί μέσω internet με το username του και τον κωδικό του να κάνει login και να δει τα αρχεία του, να χρησιμοποιήσει προγράμματα και υπηρεσίες απο οποιονδήποτε υπολογιστή, χωρίς να χρειάζεται να εγκαταστήσει τίποτα. Αυτή τη λογική περίπου αξιοποιεί και το Dropbox , το οποίο φαίνεται να γίνεται όλο και πιο δημοφιλές.
Η λειτουργία του είναι απλή, αλλά πάρα πολύ πρακτική: Δημιουργώντας έναν δωρεάν λογαριασμό, ο χρήστης αποκτά 2GB χώρο στον server, στον οποίο μπορεί να μεταφέρει ο,τι αρχεία θέλει. Το δυνατό σημείο όμως του Dropbox, είναι ο συγχρονισμός…
Σήμερα εκεί που οδηγούσα αφηρημένος στο μηχανάκι, το μυαλό μου γύρισε σε εκείνο το σουρεάλ τμήμα που είχαμε σχηματίσει στην τρίτη Λυκείου. Έκανα τον συνειρμό ασυναίσθητα με όλο το άγχος που έχω τελευταία, μάλλον επειδή μου έλειψαν εκείνα τα ανέμελα χρόνια (φράση-κλισέ που χτυπάει κατ’ ευθείαν στη νοσταλγία του αναγνώστη). Τη μέρα που έκοψα τα μαλλιά που έφταναν μέχρι τον κώλο τη θυμάμαι. Όπως επίσης θυμάμαι και τη μέρα που έβγαλα 5 σκουλαρίκια απο τα αυτιά και το φρύδι. Θυμάμαι και την εποχή που έβγαλα τα μαύρα και τα σκισμένα τζιν, και άρχισα να φοράω και κανένα άλλο χρωματάκι. Αυτό που δεν θυμάμαι να έβγαλα, είναι όλο εκείνο το θράσος και την αναισθησία της εφηβείας. Και το κακό είναι πως δεν θυμάμαι ούτε καν που τα είχα αφήσει τελευταία φορά για να ψάξω. Να μου πεις θέλει θράσος για να ξαναβρείς το θράσος της εφηβείας. Φαύλος κύκλος δηλαδή, σαν να ψάχνεις τον φακό επαφής που σου έπεσε στην παραλία με 8 βαθμούς μυωπία.
Ας αφήσω όμως τα δικά μου, κι ας γυρίσω σε εκείνο το σουρεάλ τμήμα…
Πολύ πήξιμο έπεσε τις τελευταίες μέρες, και δυστυχώς δεν μου μένει πολύς χρόνος για να ασχοληθώ με το blog. Αφού λοιπόν δεν έχω την πολυτέλεια να κάτσω να γράψω κάτι, θα σας βάλω απλώς κάτι που αξίζει να δείτε. Θα ευχαριστήσω τον Γιώργο που για άλλη μια φορά ανακάλυψε ένα υπέροχο βιντεάκι και με έβαλε να το δω, και με την ευκαιρία να του ευχηθούμε υπομονή και και καλό ξύσιμο, αφού αύριο παρουσιάζεται! Εύχομαι καλό κουράγιο (όχι στον Γιώργο, στους υπόλοιπους που θα έχουν την τύχη να περάσουν μαζί του τους επόμενους μήνες!)
Ο πρωταγωνιστής του βίντεο είναι ένα Kiwi. Πρόκειται για μια ράτσα πουλιών που δεν μπορούν να πετάξουν, και είναι υπό εξαφάνιση. Μέσα απο μια πολύ συγκινητική ιστορία, εκφράζεται ένα πολύ όμορφο μήνυμα: Όλα τα όνειρα, όσο δύσκολα και να μοιάζουν μπορούν να πραγματοποιηθούν. Το θέμα είναι τι είσαι διατεθειμένος να θυσιάσεις.
Ένα πολύ δυνατό χαρακτηριστικό των Ubuntu είναι η ευκολία με την οποία μπορεί ο χρήστης να εντοπίσει, να κατεβάσει, να εγκαταστήσει ή να απεγκαταστήσει ένα πρόγραμμα. Ειδικά σε χρήστες Windows που δεν έχουν έρθει σε επαφή με Linux, προκαλεί μεγάλη εντύπωση η απλότητα με την οποία λειτουργούν τα repositories. Το μόνο που χρειάζεται να κάνεις στα Ubuntu είναι να ανοίξεις το Add/Remove. Εκεί μέσα μπορεί κανείς να εντοπίσει σχεδόν όλα τα διαθέσιμα προγράμματα για Ubuntu. Απλώς τικάρουμε τα προγράμματα που θέλουμε, και πατάμε Apply. Τα υπόλοιπα γίνονται αυτόματα: Το πρόγραμμα κατεβαίνει, γίνεται εγκατάσταση, και καταχωρείται στο μενού με τα προγράμματά μας. Την ίδια διαδικασία ακολουθούμε για να απεγκαταστήσουμε ένα πρόγραμμα: Ανοίγουμε το Add/Remove, το ξετικάρουμε και πατάμε Apply. Στο παρακάτω βίντεο μπορείτε να δείτε ένα παράδειγμα. Παρατηρώντας το ρολόι του λειτουργικού θα διαπιστώσετε οτι όλη η διαδικασία του download, install και μετά uninstall χρειάστηκε μόλις 4 λεπτά.
Μου κάνει μεγάλη εντύπωση το οτι παρ’ όλο που όλες σχεδόν οι τράπεζες προσφέρουν υπηρεσίες e-banking, και παρ’ όλο που σχεδόν όλοι έχουμε πλέον υπολογιστή και πρόσβαση στο internet σπίτι μας, ο κόσμος εξακολουθεί να πηγαίνει και να στήνεται στις ουρές του δημοσίου για να πληρώσει λογαριασμούς. Δεν νομίζω οτι είναι μαζοχισμός βέβαια, μάλλον περισσότερο είναι άγνοια και φόβος για την τεχνολογία, πράγμα καθόλου παράλογο αν σκεφτεί κανείς πόσο πίσω είναι αυτή η χώρα στον τομέα της τεχνολογίας και του internet. Δεύτερο πράγμα που θεωρώ παράλογο, είναι οι αγορές στις διπλάσιες τιμές των ελληνικών καταστημάτων, τη στιγμή που οι αγορές μέσω internet απο εξωτερικό και ειδικά απο τις ευρωπαϊκές χώρες είναι πολύ πιο οικονομικές, και πολλές φορές πιο γρήγορες. Ας ρίξουμε λοιπόν μια ματιά στις υπηρεσίες που μπορεί κανείς να ενεργοποιήσει ώστε να διαχειρίζεται τα οικονομικά του, να πληρώνει λογαριασμούς και να κάνει αγορές μέσω internet με ασφάλεια.
Για την ανακύκλωση ακούγονται διάφορες απόψεις. Άλλοι λένε πως συμβάλλουμε στην προστασία του πλανήτη, άλλοι λένε πως είναι τρίχες (σε σύγκριση πάντα με την μόλυνση που παράγουμε). Δεν νομίζω όμως οτι χρειάζεται να το φιλοσοφήσει και πολύ κάποιος, σίγουρα κακό δεν κάνει, και το μόνο που μας αποτρέπει είναι η βαρεμάρα μας. Δεν είναι τόσο μεγάλος κόπος να χρησιμοποιούμε έναν δεύτερο κάδο στο σπίτι για τις ανακυκλώσιμες συσκευασίες και να τις ρίχνουμε σε ξεχωριστούς κάδους όταν κατεβάζουμε τα σκουπίδια.
Ψάχνοντας περισσότερες πληροφορίες για τα σύμβολα στις πλαστικές συσκευασίες, παρατήρησα οτι υπάρχει σύγχυση με τα διάφορα σύμβολα ανακύκλωσης και πολλές φορές έχω πετάξει στην ανακύκλωση συσκευασίες που δεν είναι ανακυκλώσιμες. Για να ξεκαθαρίσουμε λοιπόν τα σύμβολα, και να δούμε τι ανακυκλώνεται και τι όχι:
Stupidity.gr© Το συρτάρι 2010. All Rights Reserved. Blogtheme by WooThemes, modified by Nikos
