Κωστάκης Ανάν: Ένας κάφρος συγγραφέας

Τον Κωστάκη Ανάν τον ανακάλυψα κι εγώ, όπως και πολλοί άλλοι, μέσα απο τις ιστορίες που δημοσιεύει για αρκετά χρόνια σε κάθε τεύχος του περιοδικού «βαβέλ». Οι μικρές αυτές ιστορίες, είναι γραμμένες με πολύ έμπνευση, μεγάλη δόση χιούμορ, κυνισμού, και ώρες ώρες ασυναρτησίας και καφρίλας. Οι περισσότερες ιστορίες του είναι αρκετά «σουρεάλ», σατιρίζουν και ενίοτε κράζουν στεγνά τα προβλήματα και την κατάντια της σύγχρονης ελληνικής κοινωνίας. Μάλιστα πολλοί είναι αυτοί που αγοράζουν το περιοδικό για τα κείμενα του Κωστάκη Ανάν. Κάποτε λοιπόν το παιδί, το πήρε απόφαση και μάζεψε όλες αυτές τις ιστορίες σε δύο βιβλία, τα οποία κυκλοφορούν απο τις εκδόσεις βαβέλ. Απο τους τίτλους και μόνο, μπορεί κανείς να καταλάβει περι τίνος πρόκειται. «Κι ύστερα ήρθες και μ’έλυσες» ονομάζεται το πρώτο βιβλίο του, και το δεύτερο «Η τελική λήθη (Δε φάιναλ θολούθιον)».

Τις εικονογραφήσεις τις έχει αναλάβει ο sotos anagnos ο οποίος έκανε κι αυτός την εμφάνισή του μέσα απο το περιοδικό βαβέλ, και είναι ένας ικανότατος designer με πολύ ιδιαίτερο στυλ το οποίο έδεσε τέλεια με τα βιβλία του Κωστάκη Ανάν.

…..

Ε
Εγώ δεν είμαι ρατσιστής, αλλά…

Σχεδόν όλοι οι ξεκινούντες μια πρόταση με την παραπάνω φράση είναι ούτως ή άλλως ρατσιστές, ή θα μπορούσαν να γίνουν υπέροχα δείγματα του είδους υπο τις κατάλληλες συνθήκες. Όπως είχε πει και ο Ράικο Γιάνγιανιν ύστερα απο την επίτευξη ενός γκολ με απευθείας εκτέλεση κόρνερ: «Αν πραγματικά είσαι ή δεν είσαι κάτι, δεν νιώθεις την ανάγκη να το πεις και στους υπόλοιπους».

…

Ζ
Ζω εδώ πέρα πάνω απο 25 χρόνια και τέτοιο πράγμα δεν το έχω ξαναδεί.

Σαφώς και λέγεται απο ερασιτέχνες αυτόπτες μάρτυρες, σοκαρισμένους στην ιδέα οτι μπορεί να τους δείξει το βραδινό δελτίο ειδήσεων. Σκοπός αυτής της φράσης είναι να δοθεί έμφαση στο γεγονός που θα περιγραφεί στη συνέχεια, η πρωτοτυπία του οποίου είναι μάλλον αμφισβητούμενη, η δε αξία φράσεων όπως η παραπάνω έχει χαθεί εδώ και χρόνια και είναι μάλλον απίθανο να ξαναδώσει σημεία ζωής.

…

Ν
Να σου πω εγώ τι πρέπει να γίνει

Η πεποίθηση οτι αυτός έχει τη λύση για όλα τα προβλήματα, αλλά δεν του δίνουν (το ποιοί είναι λιγάκι θολό) την ευκαιρία να τα τακτοποιήσει όλα, είναι το αγαπημένο σπορ του μέσου νεοέλληνα. Ξεκινώντας με το απαράμιλλο «κάνε με για μια μέρα πρωθυπουργό και θα δεις…» αναλύει με ανατριχιαστική ακρίβεια την ιδανική κοινωνική και πολιτική προοπτική. Και όταν τελειώσει σε ρωτάει «σε πειράζει να πάρουμε και το γκομενάκι αν πηγαίνει προς Παγκράτι;» και, πριν προλάβεις να απαντήσεις. έχει κατεβάσει ήδη το τζάμι του συνοδηγού.

Το χιούμορ του Κωστάκη Ανάν είναι αρκετά ιδιαίτερο, και ίσως κάποιοι να το βρουν λίγο ηλίθιο. Εμένα προσωπικά μου άρεσαν πολύ και τα δύο βιβλία, και σε όσους φίλους τα έδωσα τα διάβασαν και τα δύο σερί. Όσο για το ποιός είναι ο Κωστάκης Ανάν, παραμένει άγνωστο. Για κάποιο λόγο κρατάει την ταυτότητά του και το πραγματικό του όνομα κρυφό, και στο περιοδικό βαβέλ στο οποίο πλέον είναι μέλος της συντακτικής ομάδας, αλλά και στα βιβλία του, στα οποία επιλέγει να γράψει βλακείες και ασυναρτησίες στο οπισθόφυλλο που λέει «λίγα λόγια για τον συγγραφέα». Όπως και να ‘χει, τα κείμενά του είναι διασκεδαστικά, και θίγουν συχνά μέσω της σάτιρας κοινωνικά ζητήματα που θα σας κάνουν να προβληματιστείτε.

Στα βιβλιοπωλεία είναι λίγο δυσεύρετα τα βιβλία του, αλλά όποιος ενδιαφέρεται μπορεί να τα βρει μέσω internet και να τα παραγγείλει απο κάποιο ηλεκτρονικό βιβλιοπωλείο.